บทที่ 136 ใจอ่อน

เวลาผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วโมง ประตูห้องฉุกเฉินยังคงปิดสนิท ทุกคนที่อยู่ด้านนอกต่างเฝ้ารอด้วยความกระวนกระวาย เสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมาจากปลายทางเดิน ก่อนร่างสูงของอคินภัทรจะปรากฏขึ้น

“แม่ครับ คุณย่าครับ น้องเป็นยังไงบ้างครับ?” ชายหนุ่มถามทันทีที่เดินเข้ามาถึง สีหน้าเคร่งเครียดกว่าปกติ

“ยังอยู่ในห้องฉุก...